یادداشت های کنار پنجره



قِصه پر غُصه کتاب همچنان پابرجاست

هفته پایانی آبان ماه هر سال در تقویم کاری کشورمان مزین به نام هفته کتاب و کتابخوانی شده است. و حال چند روزی است که این هفته نیز بر ما گذشته و در گوشه ای از تاریخ جا خوش کرد تا گذر ایام در سالهای بعد، ما را به این هفته برساند.هفته کتاب و کتاب خوانی به مانند بسیاری دیگر از روزها و هفته هایی که نام موضوعی را بر خود می گیرند، مدت هاست که همراه با برنامه های تکراری و کلیشه ای گرامی داشته می شود؛ تا باری از دوش مسئولین و متولیان امر کتاب و کتابخوانی برداشته شده و در پی آن جداول آماری عملکرد بعضی ها پر رنگ و لعاب و صفحات کارنامه کاری آنها قطورتر شود.

وقتی که هفته کتاب در آخرین هفته از دومین ماهِ فصل هزار رنگ سال از راه می رسد، شهرها پر می شوند از پرده ها و بنرهای کوچک و بزرگ رنگارنگی که در آنها، نهادهای مختلف، هفته «یار مهربان» را گرامی داشته و مردم را به کتابخوانی تشویق می کنند. نشست ها و همایش های کتاب و کتابخوانی هم که بی بر و برگرد، عضو همیشگی برنامه های این هفته است. نمایشگاه های کتاب استانی در برخی از استان های کشورمان نیز گل سرسبد برنامه های گرامیداشت هفته کتاب می شود؛ ـ حال بماند که این هفته، هفته کتاب و کتابخوانی است، نه هفته کتاب و کتاب فروشی !!ـاما عمر همه این تلاش های شبانه روزی و جان فرسا!! در راه آشنایی بیشتر مردم با کتاب و نیز افزایش میزان مطالعه عموم مردم و البته مهم تر! از همه، گرامیداشت هفته کتاب!! تنها و تنها هفت روز است.

هفت روزی که خستگی اش برای بعضی ها آنچنان است که فرصتی به بلندای تا آبان سال بعد لازم دارند تا این خستگی و کوفتگی را از جان به در کنند. و همین است که با پایان هفته کتاب، موضوع کتاب و کتابخوانی و تلاش برای توسعه فرهنگ کتابخوانی در جامعه به فراموشی سپرده می شود. انگار وقتی بنرهای گرامیداشت این هفته از روی دیوارها و بیلبوردها پایان می آید، پرونده این هفته هم بسته شده و تا سال بعد به بایگانی ها سپرده می شود و این همان قِصه همیشگی و البته پر غُصه کتاب و مطالعه در کشوری است که داعیه دار فرهنگ و تاریخی سرشار از کتاب و کتابخوانی است.

همگان بر اهمیت موضوع کتابخوانی و اهمیت افزایش سطح میزان مطالعه عمومی در سطح جامعه واقفیم؛ نقش کتاب در رشد عمومی و بالندگی جامعه نیز بر کسی پوشیده نیست، اما چرا در هفته کتاب به جز اجرای برنامه های کلیشه ای، تکراری و کم اثر، حرکت دیگری دیده نمی شود؟ چرا موضوع کتاب تنها در یک هفته در دستور کار متولیان و البته عموم مردم قرار می گیرد و با پایان این هفته این موضوع به فراموشی سپرده می شود؟ همه روزها و هفته های سال باید هفته کتاب و کتابخوانی باشند، نه آنکه سهم این مهمترین عنصر در پیشرفت بشر تنها یک هفته تکراری و ملال آور بشود.

راستی بد نیست که همه متولیان امر گزارشی از عملکرد خود در هفته کتاب و کتابخوانی بدهند و البته جمعی هم بنشینند و این آمارهای فراوان و جداول رنگارنگ و گزارش های خوش رنگ و لعاب را بررسی کنند و ببینند که از خروار خروار گزارش متولیان کتاب در سطح کشور در این هفته، آیا جریانی که منتج به توسعه فرهنگ کتاب خوانی در کشورمان بشود، بیرون خواهد آمد یا نه؟!

آنچه این روزها در سطح کشورمان دیده می شود، پایین آمدن روز به روز آمار مطالعه و تبدیل شدن کتاب به کالایی زاید و البته دکوری است؛ و البته این خود نشانه ای از میزان اثرگذاری عملکرد متولیان در سطح جامعه است و این قصه پر غصه و این درد جانکاه با آنچه که در هفته کتاب از سوی بعضی ها در عملکرد و برنامه هایشان دیده می شود، درمان نخواهد شد.

ثمره هفته کتابخوانی باید ایجاد جریانی توانمند و پیشرو باشد که کتابخوانی را به فرهنگی عمومی تبدیل نموده و ثمره همه تلاش ها و برنامه ها را در افزایش میزان مطالعه عمومی جامعه ببینیم. این روزها آنچه که بیش از همه به چشم می آید فراموشی فرهنگ مطالعه و کتابخوانی در گذر روزهاست و البته این خطر بزرگی است که آینده فرهنگی این مرز و بوم را تهدید می کند. خطری که باید برای رفعش اندیشید، از کلیشه ها دوری گزید و دغدغه مندانه و از سر درد دست به کار شد.

وضع کتاب در جامعه امروز کشورمان آنچنان است که به قول رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه ای (مد ظله العالی) موجب غمگینی و تاسف قلبی می شود و این در حالی است که در جمهوری اسلامی باید «ده برابر» آنچه که تاکنون بدان اهمیت داده می شده، به آن پرداخت: «من هر زمانی که به یاد کتاب و وضع کتاب در جامعه ی خودمان می افتم، قلباً غمگین و متأسف می شوم. این به خاطر آن است که در کشور ما به هر دلیلی که شما نگاه کنید، باید کتاب اقلاً ده برابر این میزان، رواج و توسعه و حضور داشته باشد.

اگر به دلیل پرچمداری تفکر اسلامی و حاکمیت اسلام به حساب بیاورید، این معنا صدق می کند؛ چون اسلام به کتاب و خواندن و نوشتن، خیلی اهمیت می دهد. اگر هر منصفی به بیانات نبیّ مکرم اسلام صلی الله علیه وآله وسلم و ائمه علیهم السلام و پیشوایان اسلام نگاه کند و ببیند که این ها در چه زمانی به کتاب و کتاب خوانی دعوت می کردند و فرا می خواندند، همه ی افسانه ها از ذهنش شسته خواهد شد و خواهد فهمید که دشمنان اسلام راهی جز این نداشتند که افسانه های کتاب سوزی و کتاب ستیزی را بر سر زبان ها بیندازند، چون اسلام پرچمدار کتاب خوانی است.

اگر از این جهت هم حساب کنید که امروز این ملت، ملتی است که در دنیا دچار ستم های ناشی از اعمال غرض قدرتهای استکباری جهان است، پس باید از خودش دفاع کند، کدام دفاع ملی است که در درجه اول متکی به فرهنگ و آموزش و بینش و دانش نباشد؟ پس، باز هم به «کتاب» بر می گردیم. یعنی شما از هر طرف که بچرخید، مجبورید به کتاب اهمیت بدهید. من تعجب می کنم که چرا ما به عنوان دولت جمهوری اسلامی، آن مقداری که به کتاب اهمیت می دهیم، ده برابر آن را اهمیت نمی دهیم؟! 1375/7/30»

هفته کتاب به پایان رسید، اما داستان کتاب همچنان جاری است. باید برای ترویج کتابخوانی و ایجاد یک جریان توانمند در ترویج فرهنگ کتاب در جامعه اندیشید و تلاشی روزانه و مستمر را در این راه به جریان انداخت؛ تلاشی که مختص به یک روز و یک هفته و یک برنامه و یک نمایشگاه نباشد؛ تلاشی برای همیشه روزهای سال در مسیر ترویج فرهنگ کتابخوانی آن هم به امید بالندگی بیشتر کشورمان. و در این بین همگان ـ چه دولت و چه مردم ـ موثرند و باید با درک و فهم اهمیت وظیفه ای که بر دوش دارند، به ایفای درست نقش خود بپردازند.


منبع :

قِصه پر غُصه کتاب همچنان پابرجاست

اشتراک مطلب در :
برچسب ها : قِصه, پر, غُصه, کتاب, همچنان, پابرجاست,
مطالب مرتبط :
قِصه پر غُصه کتاب همچنان پابرجاست
قِصه پر غُصه کتاب همچنان پابرجاست
آغاز هفته کتاب وبایسته کتاب خوانی
چهار مولفه کلیدی سرافرازی ملت ایران در جنگ تحمیلی
چگونگی پیاده سازی اقتصاد مقاومتی در ارکان کشور